Dalga darbeleriyle yıpranmış bir sandal değil yüreğim. Küçük de olsa deniz döven küreklerim var. Nameleriyle akıntıya kapılmış bir kaptan değil bedenim , yavaş da olsa mutluluğa kürek çeken bileklerim var. Ahmet Faydalı 12.04.2011  Read More →

Ruhum yine sırat köprüsünün adaletine mahkum. En’lerin oluşturduğu çatlaklarla beslendi günahlarım. Ve alttan sıçramakta olan hasret kıvılcımları. Belki üstünde yürüdüğüm köprü çaresiz; belki de özlemin ağır geldiği bu bedenim. Ahmet FAYDALI 10.04.2011 – 02.10  Read More →

Avrupa yıllardır Türkiye’yi demokratik bir ülke olmamakla suçladı durdu ve Türkiye’nin iç işlerine karışmak üzere kendi önerilerini meclisimize sokmak için baskı uygulamaktan da geri kalmadı. Türk Tarihi, Sanayi İnkılâbından ve Fransız İhtilalinden bu tarafa hep Avrupalılarla meşgul oldu. Daha sonra, Türkiye sahnesinde batıcı olmak, Avrupalı olmak gibi görüşler çıktı. Hatta bu uğurda da Anadolu insanı hep... 

İstanbul’a ilk geldiğimde, en zorlandığım şeylerden bir tanesi de, İstanbul insanındaki kültürel ve ahlaki durum oldu. Kalabalık bir şehir olmasından mı bilmem, burada sürekli kötü olaylar olmasından mı bilmem, aile yapısının bozuk olmasından mı bilmem, bütün her şeye ulaşabilme imkânı olmasından mı bilmem; ama İstanbul insanında yardımseverliğin, ahlaklı olmanın ve en önemlisi Türk gibi yaşamanın artık... 

Türkiye 2010 Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında SMS göndermede tarihi bir rekora ulaştı. Bir gün de 432 milyon SMS gönderildi. Mesajlaşma yarışmalarının düzenlendiği çağımızda “mesaj hastası” olan gençlerin sonunun ne olacağı hâlâ uzmanları düşündürüyor. Cep telefonu kullananların sayısı her gün artıyor. İlkokul çocukları da, yaşlı amcalar da, teyzeler de artık telefon kullanıyor. Aslına bakarsanız... 

26 Ekim 2010 günü İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanından Kayseri’ye uçağım vardı. Avrupa yakasından, Sefaköy’deki yerleşim yerimden; Anadolu yakasına, Pendik’e gidecektim. Mesafe öyle az falan da değil. Biraz erken çıktım ve Taksim’den özel bir otobüse bindim, yola koyuldum. Otobüs güzergâhında Beşiktaş vardı. Bilmeyenler için söylüyorum, Yıldız Teknik Üniversitesi yerleşkesi Beşiktaş’ta bulunuyor. O günlerde... 

Yine yol ahenginin ortasındayım, Meçhule açılıyor tüm kapılar, Kalbimi titretiyor yine çakıllı asfalt, Ağzımda sönük bir türkü, Etrafım hasat kaldıran çiftçilerle dolu, Sensizliğe ağlıyor pembe renkli çiçekler, Sensizliğe varışıma üzülüyor yine şu köprü, Şu masum tarlalar, şu masum çingene çadırı… Ahmet FAYDALI 05.07.2010  Read More →

Memleketim dedim; sen benim her şeyimsin, Tut elimden, sadece sen kal diyenimsin, Sen yaşantım, sen üzüntüm, sen kefenimsin, Bırakma beni, sen benim en derinimsin Memleket dedi; sen aklınla barışık değil misin? Sen sevdana bu kadar değer verir misin? Sevda çok şımartılmaz, sen deli misin? Bırakır seni, matemini hiç ezebilir misin? Memleketim dedim; sevda fedakarlıktır, Hakeden insan sevdayla şımartılır, Seveni ezmek nasıl... 

Memleketim, Yine gözüm yaşlı geldim sana, Kızma; ama yine ağlıyorum. Şimdi daha iyi anlıyorum seni, Daha güçlü duyuyorum sesini, Daha da iyi biliyorum kıymetini, Çünkü ben de yalnız hissediyorum, Senin gibi, kendimi… İçimi döküyorum sana, ağlıyorum. Yalnızlığımı paylaşıyorum, duygularımı … Dinletiyorum kendimi yine sana, Yine sessizce dinliyorsun beni, Anlamaya çalışıyorsun halimi, Evet, haklısın, Çünkü... 

Tek isteğim mutlu olmaktı, Hayatı bana haram ettiler. Tek dileğim huzurlu olmaktı, Beni kendime düşman ettiler. Tek suçum masum olmaktı. İçimdeki vicdanı infaz ettiler. Tek hatam insan olmaktı, İçimdeki insanı telef ettiler Ahmet FAYDALI 08.06.2010  Read More →