Özerklik, “muhtariyet” (autonomy) sözcüğünün Türkçe karşılığı olarak kullanılan bir terimdir. Kamu tüzel kişilerinin, üstlendikleri kamu hizmetlerini yürütürken kendi organları aracılığıyla karar alıp uygulaması ve bu uygulama aşamasında kendi mâli kaynaklarını kullanmasına özerklik denir.

İdare hukuku alanında kullanılan özerklik terimiyle üç çeşit özerklik kastedilir. Bunlar, bilimsel özerklik, idari özerklik ve mali özerkliktir. Ancak bu üç çeşit özerkliğin hepsinin tek bir kamu tüzel kişiliğinde toplanması şart değildir. İlgili kamu tüzel kişiliğinin üstlendiği görevlerin niteliğine göre bunlardan bir veya iki tanesi eksik olabilir. (Özer, 1990, s.734)

Yani Türk Hukuk Sistemi, yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere özerklik kavramına uygun bir sistemdir. Şöyle ki, kamu tüzel kişilikleri ekonomik anlamda bir özerklik talep etse dahi, idari vesayet, yani devlet, kurumları içindeki olağan ekonomik yapılara zaten karışmamaktadır. Kamu tüzel kişiliklerine devlet, şunu şuraya harcayacaksın demez. Sadece denetler. “Neyi nereye harcadın?” der. Kamu tüzel kişilikleri idari anlamda bir özerklik talep etse dahi, yine kurumların, kendi içinde idari vesayetten bağımsız olarak karar alma mekanizması vardır ve kurumlar kendi içinde de merkezi yönetime bağlı, özerk bir yapıya sahiptir.

Diyeceğim o ki, kamu tüzel kişiliklerinin merkezi yönetime bağlı özerk kişilikleri zaten vardır. Devlet bütün birimlerinin aynı seviyede gelişmesini ve refah düzeyinin artmasını amaçladığı için; amacı kirli OLMAYAN kamu tüzel kişiliklerinin merkezi yönetimden kopuk bir özerklik vurgusu yapması anlamsız ve komiktir. Var oluş amaçları itibari ile Türk Hukuk Sistemi, merkezi yönetimden bağımsız özerklik taleplerine sebep olacak olayları önleyebilen, yeterli bir yapıdadır. Türkiye’de merkezi yönetimden bağımsız özerklik talepleri kirli emellere hizmet etmek içindir ve sebepsizdir.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Ahmet FAYDALI – Güncel Yorum – Hukuk
30 Kasım 2011

(kaynak göstermeksizin ve izin almaksızın alıntı yapmak, kopyalamak, aleyhte delil olarak kullanmak ve çoğaltmak; 13/12/1951 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5846 sayılı Fikir Ve Sanat Eserleri Kanununda belirtilen “manevi haklar madde 15″ ‘in ihlal edildiği hükmünü geçerli kılar. www.ahmetfaydali.com sitesi içerisinde bulunmanız, bu ibareyi görmeseniz dahi bunu kabul ettiğiniz anlamını taşır.)